امام رضا
اللهم عجل لولیک الفرج

کاغذ برائت

مرحوم محدث نوری علیه الرحمه فرمود جمعی از ثقات خبر دادند كه:

جماعتی از اهل آذربایجان به زیارت حضرت رضا (علیه السلام) مشرف شدند، یك نفر از آن ها كور و نابینا بود.

چون به مقصود رسیدند، یعنی بفیض زیارت آن بزرگوار نائل شدند و بعد از چندین روز توقف عتبه مباركه را بوسیده رو به وطن حركت نمودند.

تقریباً در دو فرسخی مشهد فرود آمده و منزل كردند، در آن جا نزد یكدیگر نشستند.

كاغذهایی را كه نقش قبه منوره و روضه مقدس و اطراف آن بر كاغذ بود برای تبرك و سوغاتی خریده بودند، بیرون آورده و نظر می كردند و اظهار مسرّت و خوشحالی می نمودند.

آن شخص نابینا چون چشم نداشت و نمی دید و خبری هم از آن كاغذها نداشت تا صدای كاغذ را شنید و اظهار خوشحالی رفقای خود را متوجه گشت.

پرسید سبب خوشحالی شما چیست؟ و این كاغذها چیست و از كجاست؟

رفقا به عنوان شوخی گفتند مگر تو نمی دانی این كاغذها برات خلاصی و بیزاری از آتش جهنم است كه حضرت رضا (علیه السلام) به ما مرحمت فرموده است.

تا این سخن را شنید باورش شد یعنی قطع به صحت این خبر نمود و گفت معلوم می شود كه امام هشتم (علیه السلام) به هریك از شما كه چشم داشته اید (كاغذ) برات داده و من كه كور و ضعیف هستم برات مرحمت نفرموده است.

بخدا قسم كه من دست برنمی دارم والساعه برمی گردم و می روم و برات خود را می گیرم.

عازم برگشتن شد و رفقای او چون جدیت او را برای برگشتن دانستند، گفتند: ای مرد حقیقت مطلب این است كه ما شوخی و مزاح كردیم و این كاغذها چنین و چنان است.

آن مرد باور نكرد و با نهایت پریشانی ترك رفقای خود نموده و برگشت به مشهد مقدس و یكسره به روضه منوره مشرف گردید و ضریح مطهر را محكم گرفت و به زبان خود عرض كرد:

ای آقا من كور و عاجزم و از وطن خود به زیارت حضرتت با كوری آمده ام و حال از كرم جنابت بعید است كه به رفیقان من كه چشم دارند برائت بیزاری از آتش دوزخ مرحمت كنی و به من كه عاجز و ضعیفم مرحمت نفرمائی. بحق خودت قسم كه دست از ضریحت برنمی دارم تا به من نیز برات آزادی عطا فرمائی.

یك مرتبه دید پاره كاغذی به دستش رسید و هر دو چشمش روشن و بینا گردید و بر آن كاغذ سه سطر به خط سبز نوشته بود كه فلان پسر فلان از آتش جهنم آزاد است.

پس با كمال خوشحالی از خدمت قبر شریف آن حضرت بیرون آمد و خود را به رفقای خود رساند.


دارالسلام محدث نوری


طبقه بندی: امام رضا (ع)،
[ چهارشنبه 16 شهریور 1390 ] [ 08:50 ق.ظ ] [ Reza Siyadati ]
بخشایش گناهان

امیرمؤمنان(علیه السلام) از پیامبر گرامی(صلی الله علیه و اله وسلم) آورده است كه فرمود:

«یكی از فرزندان گرانمایه ام در خراسان به خاك سپرده می شود. هیچ انسان اندوه زده ای، خالصانه به كوی او نخواهد شتافت، مگر این كه خداوند اندوهش را برطرف می كند. و هیچ گناه كاری، آگاهانه به زیارتش نخواهد رفت، جز این كه خداوند گناهانش را خواهد بخشید.»

در روایت دیگری از امیرمؤمنان(علیه السلام) آمده كه:

«یكی از فرزندان من كه نام او همانند نام من و نام پدرش، نام فرزند عمران یعنی موسی است؛ در سرزمین خراسان بوسیله سم به شهادت می رسد. هركس كه او را در سرزمین غربت زیارت كند، خداوند گناهان گذشته و آینده او را، گرچه به شمار ستارگان آسمان و دانه های باران و برگ های درختان باشد، مورد بخشش قرار می دهد.»

اباصلت هروی گوید: هشتمین ستاره آسمان هدایت وارد اطاقی شد كه قبر هارون الرّشید آن جا بود و با دست مباركش خطّی كشید و فرمود:

«این جا آرامگاه من است و در همین مكان به خاك سپرده می شوم و خداوند عالم، همین جا را محلّ رفت و آمد شیعیان و دوستانم قرارخواهد داد. قسم بخدا! هركس مرا در این مكان زیارت كرده و به من سلام دهد، به وسیله شفاعت ما اهل بیت، مستوجب بخشش و رحمت خدا خواهد شد.»

حمدان سودائی گوید: «خدمت حضرت امام جواد(علیه السلام) مشرف شده وسؤال نمودم: كسی كه قبر پدر بزرگوار شما را در سرزمین طوس زیارت كند، چه پاداشی دارد؟»

حضرت پاسخ فرمودند: «هركسی كه پدر گرامم را زیارت كند، خداوند تمام گناهان گذشته و آینده او را خواهد بخشید.» حمدان اضافه می كند كه پس از مدّتی، ایّوب بن نوح را ملاقات كرده و به او گفتم: «از حضرت امام جواد(علیه السلام) شنیدم: خداوند تمام گناهان گذشته و آینده زائر قبر امام هشتم(علیه السلام) را مورد عفو و بخشش قرار می دهد.»

ایّوب بن نوح گفت: «آیا دوست داری بر فضیلت زیارت قبر امام هشتم(علیه السلام) چیزی هم بیفزایم؟»

پاسخ دادم: «بلی!»

گفت: من از حضرت جواد الائمّه(علیه السلام) شنیدم كه فرمود: «هركس پدرم را در طوس زیارت كند، خداوند گناهان گذشته و آینده او را مورد بخشایش قرار خواهد داد و هنگامی كه روز سهمگین رستاخیز فرا رسد برای او جایگاه بلندی، در كنار جایگاه پرشكوه و رفیع پیامبر، برپا خواهند ساخت و در آن جا خواهد بود تا داد خواهی و حسابرسی روز رستاخیز، به پایان رسد.»

و این نكته در فرهنگ شیعه به گونه ای بود كه زائران آگاه می گفتند: «به كوی آن گرامی می شتابیم تا آن جایگاه بلند روز رستاخیز و همنشینی با پیامبر را بدست آوریم.»

اباصلت هروی گوید: ازامام هشتم علیّ بن موسی الرّضا(علیهما السلام) شنیدم كه فرمود:

«در آینده ای نه چندان دور، بوسیله زهر ستم، مظلومانه به شهادت می رسم و مرا در كنار قبر هارون الرشید به خاك می سپارند. و خداوند متعال مرقد مرا محلّ تردّد و رفت و آمد شیعیان و اهل بیت من قرار خواهد داد. هركس مرا دراین سرزمین غربت زیارت نماید، من در قیامت به دیدار او خواهم رفت. قسم به خداوندی كه حضرت محمّد(صلی الله علیه و اله وسلم) را به افتخار نبوّت و رسالت گرامی داشت و در تمام هستی از میان جمیع خلایق، تاج كرامت و شرافت را ویژه او ساخت، هر یك از شما در كنار قبر من، دو ركعت نماز گزارد، هنگام ملاقات با حق مستوجب بخشش خداوند - عزّوجلّ - قرار خواهد گرفت. قسم به خداوندی كه مقام والای امامت را ویژه ما ساخت، زائرین قبر من، از بهترین كسانی هستند كه در رستاخیز بر بارگاه الهی وارد می شوند. هر مؤمنی كه در مسیر زیارت من دچار زحمت شده و گرفتار بارش باران شود، خداوند عالم، بدن او را بر آتش جهنّم حرام می سازد.»



طبقه بندی: امام رضا (ع)،
[ چهارشنبه 16 شهریور 1390 ] [ 08:48 ق.ظ ] [ Reza Siyadati ]

بقیع

بقیع، نام سرزمینی است در مدینه كه به دستور رسول خدا (صلی‌الله علیه و آله وسلم) به قبرستانی برای مسلمانان تبدیل ‌شد و نخستین كسی كه در آن‌جا به توصیه ی رسول خدا(صلی ‌الله ‌علیه‌ و ‌آله) دفن‌شد، «عثمان بن مظعون»، از دوستان نزدیك پیامبر(صلی‌الله‌ علیه ‌و ‌آله) و امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه ‌السلام) بود؛ كسی كه حضرت علی(علیه‌ السلام) در سخنان خود او را بسیار یاد ‌می‌كرد و از روی علاقه‌اش به وی، نام یكی از فرزندانش را عثمان نهاد.


ادامه مطلب

[ چهارشنبه 16 شهریور 1390 ] [ 08:40 ق.ظ ] [ Reza Siyadati ]

متن پیام مرجع عالیقدر جهان تشیع، حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی ‌مدظله العالی به مناسبت روز هشتم شوال المكرّم، روز بقیع،روز عزا و مصیبت و تأكید بر اقامه مراسم عزاداری و محكوم نمودن این جنایت بزرگ كه در جواب به نامه‌ی جمعی از مؤمنین در مشهد مقدس صادر شده است به قرار زیر می‌باشد:


ادامه مطلب

[ دوشنبه 14 شهریور 1390 ] [ 11:30 ق.ظ ] [ Reza Siyadati ]

نواختن نقاره از زمان هاى قدیم در آستان مقدس امام رضا (ع) معمول بوده است. اما این كه این رسم از چه زمانى آغاز شده و به صورت یك سنّت درآمده، معلوم نیست. نه نویسندگان در باره آن چیزى نوشته اند و نه اسناد و مدارك موجود در حرم مطهر چیزى را نشان مى دهد. اما از نشانه هاى تاریخى چنین برمى آید كه در قرن دهم، نواختن نقاره معمول بوده است.

فضل بن روزبهان خنجى در كتاب مهمان نامه بخارا، در حالات محمدخان شیبانى ، سلطان ماوراءالنهر كه مشهد مقدس و ناحیه طوس را تصرف كرده بود، مى نویسد:
سلطان تصمیم گرفت به زیارت حضرت رضا علیه السلام برود، از این رو، با اعیان لشكر خود و قاضیان و محتشمان عازم مشهد گردید. من با گروهى قبلاً به مشهد رفتیم و در آن جا مراسم استقبال را فراهم كردیم. بر فوق بارگاه حضرت، محلّى كه نقاره نوبت حضرت امام مى زنند، جماعت نقاره چیان اردوى همایون و نفیرچیان ایستاده، مترصّد آن كه چون موكب همایون برسد نقاره بكوبند و نفیر نوازند. آن حضرت امر فرمودند كه دم نزنند و نفیرنوازى را به فقیرنوازى بدل فرمودند، و چون به درگاه بارگاه رسیدند، فرود آمده به پیشگاه برآمدند و از آن جا به روضه مقدس قدم گشاده بقیه درآمدند و آداب زیارت تقدیم نمودند و اندكى نشسته از قبه بیرون فرمودند.
از این متن معلوم مى شود كه در قرن نهم و دهم، نقاره نواخته مى شده و جایى هم در بلندى براى نقاره زنان اختصاص داشته است.
در روزگاران پیشین، استفاده از شیپور و نقاره در دربار شاهان معمول بود و هر بامداد و شبانگاه، در كاخ ها و قصور و محل هاى اقامت حاكمان و امیران در شهرها و بیابان ها نقاره مى زدند و مردمان را احضار و یا مرخص مى كردند و طبل نواختن و شیپور زدن، نشان حاكمیت و اقتدار شاهان به شمار بوده است.
در ایران، نواختن طبل و نقاره، تا زمان قاجاریه ادامه داشت و حاكمان هم در مراكز استان ها به هنگام معینى از آن استفاده مى كردند و در مناطق شرقى كشور حتى تا اوایل قرن حاضر نیز معمول بود.

اما... چرا این شیوه در بارگاه امام رضا(ع) مرسوم شده، چه كسى آن را بنا نهاده و از چه زمانى این كار رواج یافته است، معلوم نیست، و هر كس بر پایه ذوق و برداشت خود، براى آن انگیزه اى بیان مى كند. به این برداشت ها توجه كنید:

ـ از آن جا كه امام رضا (ع) عنوان ولایتعهدى داشته و ایشان را سلطان مى خوانده اند، نواختن نقاره در بارگاه ایشان معمول شده است.
ـ شاید زمانى براى پاسدارى از حرم مطهر و مشهد، در آن جا لشكریانى بوده اند كه براى اعلام آمادگى ایشان نیاز به نواختن نقاره بوده، و سپس این رسم به سان یك سنّت، ماندگار شده است.
ـ نقاره زدن و شیپور نواختن، براى احترام و بزرگداشت بارگاه امام رضا (ع) است و تنها جنبه تشریفاتى دارد و هیچ نظر دیگرى در میان نبوده است.
به هر حال، و با هر انگیزه اى كه این كار آغاز شده باشد، اینك نقاره هر صبح پیش از طلوع آفتاب و هر عصر پیش از غروب خورشید نواخته مى شود و همزمان با برآمدن و فروشدن آفتاب، آخرین نواهاى نقاره به گوش مى رسد. این بدان معنى است كه نمازگزاران براى بر پا داشتن فریضه خود، اندك فرصتى بیش ندارند و اگر نماز خویش را به جاى نیاورده اند، مى باید شتاب كنند و به اقامه نماز بپردازند.
افزون بر این، هنگامى كه حادثه خاصى رخ دهد كه مردم شادمان گردند و جشنى همگانى پدید آید، نقاره نوازان بر فراز نقاره خانه مى روند و بر طبل ها مى كوبند و در شیپورها مى دمند.
نیز، هر گاه در آستان امام هشتم (ع) بیمارى شفا یابد و به خیل شفایافتگان آستان حضرتش افزوده شود، به منظور اعلام همگانى و اظهار سرور و شادمانى ، نقاره ها را به صدا در مى آورند.
علاوه بر این، در شب هاى میلاد معصومان و بزرگداشت مناسبت هاى مذهبى ، مانند جشن هاى بزرگ قربان و فطر و غدیر، و هم چنین در زمان تحویل هر سال شمسى ، در آغاز نوروز، نقاره نواخته مى شود.
اما... در ایام محرم و صفر كه روزهاى سوگوارى شیعیان است، به منظور احترام به آیین سوگوارى ، هیچ نوایى از نقاره خانه به در نمى آید.
براى نقاره زدن در آستانه مقدسه، محل خاصى در نظر گرفته شده و جاى بلندى فراهم آمده است. این بناى زیبا و باشكوه، بر فراز ایوان شرقى صحن عتیق (انقلاب) قرار دارد و از قسمت هاى مختلف حرم، دیده مى شود. بلندى بنا سبب شده است كه به هنگام نقاره زدن، آواى آن تا دوردست ها شنیده شود، و بویژه به هنگام برآمدن آفتاب، كه شهر از هیاهوى آمد و شد اتومبیل ها خالى است، نواى آن در چهارسوى مشهد، گوش شهروندان را نوازش دهد.
بناى جدید و چشمگیر نقاره خانه، با ظرافت و شكوه خود، از دیدنى ترین بخش هاى حرم مطهر است كه همگان را به اعجاب و تحسین وامى دارد. بناى نقاره خانه كه سراسر از كاشى فیروزه اى است و در پیرامون ایوان آن نرده كشى شده است، دو طبقه دارد، طبقه زیرین جاى گذاشتن طبل ها و شیپورها است، و طبقه دوم محل استقرار نوازندگان.
نقاره زنان هفت نفر هستند كه سه نفرشان بر طبل مى كوبند و چهار نفر در شیپور مى دمند.



طبقه بندی: امام رضا (ع)،
[ جمعه 11 شهریور 1390 ] [ 06:30 ق.ظ ] [ Reza Siyadati ]

در ادامه چهل نکته خواندنی از حرم امام رضا آماده کرده ایم امید است مورد استفاده ی شما عزیزان قرار بگیرد.

التماس دعا


ادامه مطلب

طبقه بندی: امام رضا (ع)،
[ جمعه 11 شهریور 1390 ] [ 06:15 ق.ظ ] [ Reza Siyadati ]

رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم فرمود:

« ستدفن بضعة منى بخراسان ما زارها مكروب الا نفس الله كربته ولا مذنب الا غفر الله ذنوبه» (1) ؛ پاره تن من در خراسان دفن خواهد شد، هیچ گرفتار و گنه‏كارى او را زیارت نكند جز این كه خداوند گرفتارى او را برطرف سازد و گناهانش را ببخشاید.

امام رضا علیه السلام می‎فرماید:

«ان لكل امام عهدا فى عنق اولیائه و شیعته و ان من تمام ‏الوفاء بالعهد و حسن الاداء زیارة قبورهم » (2) ؛ هر امام و رهبرى، عهد و میثاقى بر پیروان و دوستدارانش دارد و همانا یكى از اعمالى كه نمایانگر وفادارى و اداى میثاق است، زیارت آرامگاه آنان است.

امام رضا علیه السلام می‎فرماید:

«من زارنى على بعد دارى و مزارى اتیته یوم القیامة فى ثلاثة‏ مواطن حتى اخلصه من اهوالها اذا تطایرت الكتب یمیناً و شمالاً و عند الصراط و عند المیزان» (3) ؛ كسى كه با دورى راه، مزارم را زیارت كند، روز قیامت در سه جا [براى دستگیرى] نزد او خواهم آمد و او را از بیم و گرفتارى آن موقف‎ها رهایى خواهم بخشید:

1- هنگامى كه نامه‏ها (ى ‏اعمال) به راست و چپ پراكنده شود،

2- کنار پل صراط

3- کنار میزان (هنگام ‏سنجش اعمال).

امام رضا علیه السلام فرمود:

«من زارنى و هو یعرف ما اوجب الله تعالى من حقى و طاعتى فانا و آبائى شفعائه یوم القیامة و من كنا شفعائه نجى» (4) ؛ هر كه مرا زیارت كند در حالى كه حق و طاعت مرا كه خدا بر او واجب كرده بشناسد، من و پدرانم در روز قیامت ‏شفیع او هستیم و هر كه ما شفیع وى باشیم نجات یابد.

امام رضا علیه السلام فرمود:

« ... و هذه البقعة روضة من ریاض الجنة و مختلف الملائكة لا یزال ‏فوج ینزل من السماء و فوج یصعد الى ان ینفخ فى الصور» (5) ؛ این بارگاه بوستانى از بوستان‏هاى بهشت است، و محل آمد و شد فرشتگان آسمان، و همواره گروهى از ملائكه فرود مى‏آیند و گروهى‏ بالا مى‏روند تا وقتى كه در صور دمیده شود.


پی‎نوشت‎ها:

1- عیون اخبار الرضا، ج‏2، ص‏257.

2- بحار الانوار، ج‏100، ص ‏116.

3- وسائل الشیعه، ج‏10، ص‏433.

4- همان، ج ‏5، ص ‏436.

5- بحارالانوار، ج ‏102، ص ‏44.




طبقه بندی: امام رضا (ع)،
[ جمعه 11 شهریور 1390 ] [ 05:00 ق.ظ ] [ Reza Siyadati ]

حمد و سپاس خداوندى راست كه از رحمتش ناامید نیستیم و از عبادت و فرمانش سرپیچى نمى‏كنیم آن خداوندى كه به امرش آسمان‌ها به ریاست و زمین‏ها برجاست و كوه‌هاى بلند ثابت و برقرار است و بادهاى آبستن‏كننده را جریان داده و ابرها را در فضاى آسمان روان ساخته صاحب بركت است پروردگار عالمیان خداوندی است قادر و توانا. آنان كه عزت مى‏طلبند براى او ذلیلند و كسانى كه بزرگى می‌كنند براى او خار و حقیرند و دانشوران در برابر او پستى جویند و سپاسگزاریم او را به‌آن سپاسى كه خود بر نفس اقدس خود فرموده و آن‌كه او سزاوار است و از او یارى جسته و بخشش مى‏طلبیم گواهى دهیم به این كه خدائى بجز او نیست؛ یگانه است و شریك ندارد. می‌داند آن چه پنهان در سینه‏ها است و آن چه نهان در دریاها است و آن چه پوشیده در راه‌ها است و آن چه ناتمام در رحم‌ها است و زیاد می‌كند و هر چیز در نزدش بمقدار معین است. تاریكی‌ها چیزى را از او نپوشاند و عیبى از او پوشیده نماند.


ادامه مطلب

طبقه بندی: ماه رمضان، امام علی (ع)،
[ سه شنبه 8 شهریور 1390 ] [ 11:00 ق.ظ ] [ Reza Siyadati ]

روز اوّل شوال، روز عید فطر است و اعمال آن چند چیز است:
اوّل: آن‌كه بخوانى بعد از نماز صبح و نماز عید تكبیراتی را كه در شبش بعد از نماز فریضه می‏خواندی.
دوم: آن‌كه بخوانى بعد از نماز صبح دعائی را كه سیّد روایت كرده اَللهُمَّ اِنّى‏ تَوَجَّهْتُ اِلَیْكَ بِمُحَمَّدٍ اِمامى‏ الخ و شیخ این دعا را بعد از نماز عید ذكر فرموده است.
سوّم: بیرون كردن زكات فطره است از هر سری صاعی پیش از نماز عید به تفصیلى كه در كتب فقهیّه است.‏ چهارم: غسل است و بهتر آن است كه اگر ممكن شود از نهر غسل كنى و وقت آن بعد از طلوع فجر است تا زمان بجا آوردن نماز عید چنان چه شیخ فرموده و در جزء روایتى است كه غسل را در زیر سقفی بكن و چون خواستى غسل كنى بگو: اَللّهُمَّ ایماناً بِكَ، وَتَصْدیقاً بِكِتابِكَ، وَاتِّباعُ سُنَّةِ نَبیِّكَ مُحَمَّدٍ صَلّی‏ اللهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ. پس بسم الله بگو وغسل كن و چون از غسل فارغ شدی بگو: اَللّهُمَّ اجْعَلْهُ كَفَّارَةً لِذُنُوبى‏، وَطَهِّرْ دینى‏ اَللّهُمَّ اَذْهِبْ عَنِّى الدَّنَسَ.
پنجم: پوشیدن جامه نیكو و به‏كار بردن بوی‏ خوش و رفتن به صحرا در غیر مكّه برای نماز كردن در زیر آسمان.
ششم: پیش از نماز عید در اوّل روز افطار كنى و بهتر آن است كه به خرما یا به شیرینى باشد و شیخ مفید فرموده مستحب است تناول كردن مقدار كمی از تربت سیّدالشهداءعلیه السلام كه شفا است از برای هر دردی. هفتم: آن كه چون مهیّا شدی از برای رفتن به نماز عید، بیرون نروی مگر بعد از طلوع آفتاب و آن كه بخوانى دعاهائى را كه سیّد در اقبال نقل كرده از جمله از ابوحمزه ثمالى روایت كرده از حضرت امام محمّد باقرعلیه السلام كه فرمود بخوان در عید فطر و قربان و جمعه وقتى‏كه مهیّا شدی به جهت‏ بیرون رفتن به نماز این دعا را: اَللّهُمَّ مَنْ تَهَیَّأَ فى‏ هذَا الْیَوْمِ اَوْ تَعَبَّأَ، اَوْ اَعَدَّ وَاسْتَعَدَّ لِوِفادَةٍ اِلى‏ مَخْلُوقٍ، رَجآءَ رِفْدِهِ وَنَوافِلِهِ وَفَواضِلِهِ وَعَطایاهُ، فَاِنَّ اِلَیْكَ یا سَیِّدى‏ تَهْیِئَتى‏ وَتَعْبِئَتى‏، وَاِعْدادی وَاسْتِعْدادى‏ رَجآءَ رِفْدِكَ وَجَوائِزِكَ، وَنَوافِلِكَ وَفَواضِلِكَ، وَفَضآئِلِكَ‏ وَعَطایاكَ، وَقَدْ غَدَوْتُ اِلى‏ عیدٍ مِنْ اَعْیادِ اُمَّةِ نَبیِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُ اللهِ عَلَیْهِ وَعَلى‏ الِهِ، وَلَمْ اَفِدْ اِلَیْكَ الْیَوْمَ بِعَمَلٍ صالِحٍ اَثِقُ بِهِ قَدَّمْتُهُ،وَلا تَوَجَّهْتُ بِمَخْلُوقٍ اَمَّلْتُهُ، وَلكِنْ اَتَیْتُكَ خاضِعاً مُقِرّاً بِذُنُوبى‏، وَاِسآئَتى اِلى‏ نَفْسى‏، فَیا عَظیمُ یا عَظیمُ یا عَظیمُ، اِغْفِرْ لِىَ الْعَظیمَ مِنْ ذُنُوبى‏، فَاِنَّهُ‏ لایَغْفِرُ الذُّنُوبَ الْعِظامَ اِلا اَنْتَ، یا لا اِلهَ اِلا اَنْتَ، یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ.
هشتم: خواندن نمازعید است و آن دو ركعت است در ركعت اوّل حمد و سوره اَعْلی‏ بخواند و بعد از قرائت پنج تكبیر بگوید و بعد از هر تكبیری این قنوت را بخواند:
اَللّهُمَّ اَهْلَ الْكِبْرِیآءِ وَالْعَظَمَةِ وَاَهْلَ الْجُودِ وَالْجَبَرُوتِ، وَاَهْلَ الْعَفْوِ‌وَالرَّحْمَةِ، وَاَهْلَ التَّقْوى‏ وَالْمَغْفِرَةِ، اَسْئَلُكَ بِحَقِّ هذَا الْیَومِ الَّذى‏ جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمینَ عیداً، وَلِمُحَمَّدٍ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ ذُخْراً وَشَرَفاً وَمَزِیْداً اَنْ تُصَلِّىَ عَلی‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَاَنْ تُدْخِلَنى‏ فى‏ كُلِّ خَیْرٍ اَدْخَلْتَ فیهِ مُحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّدٍ، وَاَنْ تُخْرِجَنى‏ مِنْ كُلِّ سُوءٍ اَخْرَجْتَ‏ مِنْهُ مُحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّدٍ، صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ، اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْئَلُكَ‏ خَیْرَ ما سَئَلَكَ مِنْهُ عِبادُكَ الصَّالِحُونَ، وَاَعُوذُ بِكَ مِمَّا اسْتَعاذَ مِنْهُ‏‌عِبادُكَ الْصَّالِحُونَ. پس تكبیر ششم بگوید و به ركوع رود و بعد از ركوع و سجود برخیزد به‏ركعت دوم و بعد از حمد سوره وَالشَّمْسِ بخواند. پس چهار تكبیر بگوید و بعد از هر تكبیرى آن قنوت را بخواند و چون فارغ شد تكبیر پنجم گوید و به ركوع رود. سپس نماز را تمام كند و بعد از سلام، تسبیح زهراءعلیها السلام بفرستد و بعد از نماز عید، دعاهای بسیار وارد شده است و شاید بهترین آن ها دعای چهل و ششم صحیفه كامله باشد و مستحب است كه نماز عید در زیر آسمان و بر روی زمین بدون فرش و بُوریا واقع شود و آن‌كه برگردد از مُصَلّی از غیر آن راهی ‏كه رفته بود و دعا كند از برای برادران دینى خود به قبولى اعمال.
نهم: زیارت كند امام حسین‏علیه السلام را.
دهم: بخواند دعای ندبه را و سیّد بن طاوس فرموده كه‏ چون از دعا فارغ شود به سجده رود و بگوید: اَعُوذُ بِكَ مِنْ نارٍ حَرُّها لا یُطْفى‏،وَجَدیدُها لا یَبْلى‏، وَعَطْشانُها لا یَُرْوی.‏ پس بگذارد گونه راست را و بگوید:اِلهى‏ لا تُقَلِّبْ وَجْهى‏ فى‏ النَّارِ بَعْدَ سُجُودى‏ وَتَعْفیرى‏ لَكَ بِغَیْرِ مَنٍ‏ مِنّى‏ عَلَیْكَ، بَلْ لَكَ الْمَنُّ عَلَیَّ. پس بگذارد گونه چپ را وبگوید: اِرْحَمْ مَنْ اَسآءَ وَاقْتَرَفَ، وَاسْتَكانَ وَاعْتَرَفَ. پس برگردد بحال سجده و بگوید: اِنْ كُنْتُ بِئْسَ‏ الْعَبْدُ فَاَنْتَ نِعْمَ الرَّبُّ، عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ، فَلْیَحْسُنِ الْعَفْوُ مِن عِنْدِكَ یا كَریمُ پس بگوید: اَلْعَفْوَ الْعَفْوَ صد مرتبه.


منبع: مفاتیح الجنان مرحوم شیخ عباس قمی اعلی الله مقامه




طبقه بندی: ماه رمضان،
[ سه شنبه 8 شهریور 1390 ] [ 10:45 ق.ظ ] [ Reza Siyadati ]

شب اوّل شوال المكرم، از جمله لیالى شریفه است و در فضیلت و ثواب عبادت و احیای آن احادیث بسیار وارد شده و روایت شده است كه آن شب كمتر از شب قدر نیست و از برای آن چند عمل است:
اوّل: غسل است در وقتى كه آفتاب غروب كرد.
دوّم: احیاء آن شب به نماز و دعا و استغفار و سؤال از حقّ تعالى و بَیْتُوته در مسجد.
سوّم: آن كه بخواند در عقب نماز مغرب و عشاء:
اَللهُ اَكْبَرُ، اَللهُ اَكْبَرُ لا اِلهَ اِلا اللهُ، وَاللهُ اَكْبَرُ، اَللهُ اَكْبَرُ، وَلله الْحَمْدُ، اَلْحَمْدُ للهِ‏ِ عَلی‏ ما هَدینا، وَلَهُ الشُّكْرُ علی‏ ما اَوْلینا.
چهارم: آن‌كه چون‏نماز مغرب و نافله آن‌را خواند، دست‌ها را به سوی آسمان بلند كند وبگوید: یا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ، یا ذَاالْجُودِ، یا مُصْطَفِیَ مُحَمَّدٍ وَناصِرَهُ صَلِّ عَلی‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَاغْفِرْ لى‏ كُلَّ ذَنْبٍ اَحْصَیْتَهُ، وَهُوَ عِنْدَكَ فى‏ كِتابٍ مُبینٍ‏؛ پس به سجده برود و صد مرتبه در سجده بگوید: اَتُوبُ اِلَى‏ اللهِ. پس هر حاجت كه دارد از حقّ تعالى بخواهد كه انشاء الله برآورده خواهد شد.
پنجم: زیارت كند امام حسین‏ علیه‌السلام را كه فضیلت بسیار دارد.
ششم: ‏ده مرتبه بگوید ذكر "یا دآئِمَ الْفَضْلِ" را كه در اعمال شب جمعه است.
هفتم: بجا آورد ده ركعت نمازی كه در شب آخر ماه رمضان وارد شده است.
هشتم: بجا آورد دو ركعت نماز؛ در ركعت اوّل‏ بعد از حمد هزار مرتبه توحید و در دوّم یك مرتبه بخواند و بعد از سلام سر به سجده بگذارد و صدمرتبه بگوید:
اَتُوبُ اِلَى الله پس بگوید: یا ذَالْمَنِّ وَالْجُودِ، یا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ، یا مُصْطَفِىَ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَافْعَلْ بى‏ كَذا وَكَذا. و بجای آن حاجات خود را بطلبد و روایت است ‏كه حضرت امیرالمؤمنین ‏علیه السلام این دو ركعت را به این كیفیت به‏جا می‏آورد، سپس سر از سجده برمی‏داشت و می‏فرمود: بحقّ آن خداوندی كه جانم بدست قدرت اوست هر كه این نماز را بكند هر حاجت از خدا بطلبد البتّه عطا كند و اگر بعدد ریگ‌های بیابان گناه داشته باشد خدا بیامرزد و در روایت دیگر بجاى هزار مرتبه توحید صد مرتبه وارد شده لكن نماز را بعد از نماز مغرب و نافله آن باید بجا آورد.
نهم: چهارده‏ ركعت نماز كند؛ در هر ركعتى حمد و آیةالكرسى و سه مرتبه قل هُوَ الله اَحَدٌ تا برای او باشد به هر ركعتى ثواب عبادت چهل سال و عبادت هر كه روزه گرفته و نماز خوانده در آن ماه.


منبع: مفاتیح الجنان مرحوم شیخ عباس قمی اعلی الله مقامه




طبقه بندی: ماه رمضان،
[ سه شنبه 8 شهریور 1390 ] [ 10:30 ق.ظ ] [ Reza Siyadati ]
درباره وبلاگ

اَللّهُمَ صَلِّ عَلی علی بن مُوسَی الِّرِضاالمَرُتَضی اَلاِمامِ التَّقیِّ النَّقیِّ وَ حُجَتِکَ عَلی مَن فَوقَ الاَرضِ وَ مَن تَحتَ الثَّری اَلصِدّیقِ الشَّهیدِ صَلاةً کَثیرَةً تآمَّةً زاکِیَةً مُتَواصِلَةً مِتَواتِرَةً مُتَرادِفَةًکَاَفضَلِ ما صَلَّیتَ عَلی اَحَدٍ مِن اَولیائِکَ
(التماس دعا)
دنیا هنوز تشنه یک جرعه سیب توست
چشمش پی اجابت امن یجیب توست
لطفت نصیب هر دو جهان شد عجیب نیست
توآشناترینی و غربت نصیب توست !
دعای امام رضا برای فرزندش مهدی:
بارالها
اورا قائم منتظر قرار ده و او را با یاری قدرتمند و پیروزی نزدیک توانا کن،و او را وارث غرب و شرق جهان که برکتشان دادی قرار ده سنت پیامبرت را به او زنده کن تا هیچ حقی را به خاطر ترس از مخلوقی پنهان ندارد.یاورش را نیرو ده،ودشمنش را خوار،و هرکه با او بستیزد و مکر کند نابودکن
با سلام خدمت دوستان وهمراهان عزیزخوش آمدید.
از شما همراهان ودوستان خوب وشیفته آقا امام رضا خواهشمندم با ارائه نظرات خود مرا در رفع عیوب این وبلاگ یاری کنید.
لینکستان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات